Madem adım da geçmiş, o halde Ferit Develioğlu'nun "Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat"ına bakıp söyleyeyim:
hazret (a. i. huzûr'dan. c.: hazerât)
1. [asıl mânâsı "kurb" "piş-gâh"dır]
2. saygı saymak üzere büyüklere verilen ünvan. Hazret-i Peygamber. Hazret-i Alî.. gibi. [şahısların dışında da kullanılabilir. Hazret-i Kur'ân gibi]
3. [evvelce] büyük sayılan kimselerin adlarının sonuna "hazretleri" şeklinde getirilirdi: Ahmet Beyefendi Hazretleri.
4. kalenderce bir sesleniş şekli: -Hazret! sözünü yerine getirmedin!